Home / Nieuws / Reisverslag van Arjan, Marjo, Selma en Dick

februari 2011

Reisverslag van Arjan, Marjo, Selma en Dick

Op 30 december 2010 arriveerden wij weer in Tulip Garden. Arjan en Marjo voor de tweede keer, Dick en Selma voor de derde keer. Wat een warm welkom was het weer. Het geeft een gevoel van thuiskomen als je hier vaker komt. Hoewel we heel veel kinderen al kennen waren er toch ook weer heel wat nieuwe gezichtjes. Natuurlijk was er weer muziek en dans om ons welkom te heten. Monique Udo had een paar nummers met de kinderen ingestudeerd.Heerlijk om te zien hoe blij of deze kinderen van muziek worden.

Blokfluitles

De volgende dag was het oudejaarsdag, we hebben sterretjes gekocht voor de kinderen en een paar vuurpijlen. Ze vinden het fantastisch. De oudere kinderen gaan naar de kerk om daar de jaarwisseling te vieren, wij blijven in Tulip Garden. Heerlijk om de jaarwisseling in korte broek en t-shirt te kunnen vieren.

Nieuwjaarsdag heeft Monique weer een heel muziekprogramma voor de kinderen in elkaar gezet. De kinderen uit Asha Jyothi komen ook naar Tulip Garden. Met taart erbij wordt het echt een feestelijke dag. Er is zelfs genoeg taart om ook de kinderen uit het dorp mee te laten delen.

De kinderen van Asha Jothi op bezoek in Tulip Garden

Natuurlijk hebben we ook een bezoekje gebracht aan Daddy’s Home. Vooral de babyafdeling maakt elke keer weer een diepe indruk. Baby’s die door hun ouders zijn afgestaan of te vondeling zijn gelegd worden hier opgevangen.

Vaak weten ze niet eens een naam van deze kinderen of waar ze vandaan komen. Gelukkig komen van uit dit huis veel kinderen bij adoptie of pleegouders in India zelf terecht zodat ook deze kinderen een toekomst hebben.

Deze keer zijn we ook op bezoek geweest in Bramarambhapuram, een sloppenwijk van Vijayawada. Hier heeft de sdwh een aantal jaar geleden een schooltje neergezet. Hier zetten de allerarmsten een tentje aan de oever van de rivier.  Meestal niet meer dan een stuk plastic waaronder deze mensen leven. Hier brengen we melk, biscuits en appels. De melk moet aangelengd worden met water omdat de maag van deze kinderen gewoon geen volle melk kan verdragen. Een moeder uit een van de tentjes duwt met een wanhopige blik in haar ogen haar kind naar binnen. Of we haar kind alsjeblieft ook wat te eten willen geven. Dat gaat bij ons door merg en been. De dankbare blik in de ogen van deze kinderen blijft ons bij. We weten dat het maar een druppel is op een gloeiende plaat, maar toch kunnen we deze kinderen iets geven.

De sloppenwijk van Bramarambhapuram

Bramarambhapuram

Door de dagen heen doen we veel boodschappen, letterlijk voor een heel weeshuis. We krijgen hierdoor een goed beeld van de kosten die een heel weeshuis met zich meebrengt. Het is niet niks om 65 kinderen dagelijks van eten en drinken te voorzien, maar er is meer nodig : we kopen olie om in te bakken, meel, zeep en veel groente en fruit. Tulip Garden heeft een eigen groentetuin, maar die brengt nog niet genoeg op om alle kinderen voldoende vitaminen mee te geven. Voor ons een ervaring om mee te maken wat er gewoon dagelijks nodig is. En dan hebben we het nog niet eens over de medicijnen die deze kinderen dagelijks moeten gebruiken.

Voor het eerst aan de oliebol!

We hebben oliebollen gebakken met de kinderen. Dit was een hele belevenis, eerst het beslag maken en dan met een aantal kinderen echt aan het bakken.

Voor iedereen hier was het voor het eerst dat ze oliebollen aten. Ze vinden het allemaal een traktatie. Ook de kinderen uit het dorp hebben we weer mee laten delen. Sommigen vonden het maar een vreemd goedje, maar al snel waren alle oliebollen op.

En ook nog patat gebakken voor de kinderen!

Ook de verjaardag van Selma was heel geslaagd. We hebben een muziekbandje laten komen die voor ons speelde en er kon gedanst worden. Iedereen had zijn mooiste kleren aangetrokken en de naaister had in de dagen ervoor nog extra gewerkt om voor een aantal kinderen mooie rokken te maken.

Selma, Monique en Marjo waren gekleed in een sari en de heren in traditionele Indiase kleding. Het leek wel een bruiloftsfeest.

Dankzij alle giften uit Nederland hebben we ook een goed begin kunnen maken met het schilderwerk. Alle deuren van de doucheruimten en toiletten hadden heel dringend onderhoud nodig. Twee weken lang zijn er twee schilders bezig geweest. Ook de raamkozijnen van de benedenverdieping hebben we opnieuw kunnen laten schilderen. Toen wij weer weg waren zijn Peter en Margreet hiermee doorgegaan. De ziekenkamers zijn helemaal opgeknapt en nu gaan ze verder met de slaapzalen. In dit klimaat en door het intensieve gebruik van het gebouw is onderhoud een vereiste.

Schilderwerk in uitvoering.

Het onderkomen voor de kippen hebben we helemaal kunnen herstellen. De muurtjes zijn hersteld en er zit weer nieuw gaas op. De deur is vervangen. Nu kunnen er weer nieuwe kippen gekocht worden.

Het kippenhok voor de verbouwing

Het kippenhok na de verbouwing

Ook voor nu hebben we weer een bezoek gebracht aan Korrukollu. Ook door alle giften konden we hier weer extra fruit en groeten mee naar toenemen, zodat ook deze kinderen elke dag een gezonde maaltijd kunnen blijven krijgen.

Boodschappen voor Korokullu

We zijn erg dankbaar voor alle giften die we vanuit ons werk, familie, vrienden en de kerken hebben meegekregen. We hebben weer met eigen ogen kunnen zien hoe hard of deze giften nodig zijn en wij hebben hier weer een drukke maar geweldige tijd gehad.

Arjan Steur, Marjo Valkier, Dick en Selma van Ee.

De oogst van onze rijst

Spelen met de kinderen in Tulip Garden

De kinderen van Asha Jothi zijn gek op snoepjes

Naar de schoolboeken markt

De kinderen uit het dorp