Na 3 jaar was ik weer terug in India, samen met mijn schoonzus Ria.Wat is het toch een geweldig land, je kunt dat anderen niet vertellen, je moet het zelf gezien hebben.
We werden van het vliegtuig in Vijayawada opgehaald met bloemenkransen door de kinderen van Tulip Garden, het weeshuis waar HIV-positieve kinderen een heerlijk thuis hebben gevonden.. Ze zijn altijd enorm blij als er bezoek komt, voor het verrrassende, toch weer anders dan anders, de extra aandacht, de knuffeltjes, het zijn allemaal echte schatjes.
Ook onze 2 sponsorkinderen Nagendra en Sai Durga waren enorm blij om ons te zien. Ze voelen zich echt familie van je, waar zij echt bij horen. Tulip Garden is echt iets heel geweldigs. De kinderen hebben een Indiase “moeder”, Aruna, die zorgt voor alle 60 kinderen, waar ze met alle kinderdingetjes bij terecht kunnen en die zorgt dat alles goed loopt en dat de kinderen zich thuis voelen. De kinderen zijn ook heel lief voor elkaar, ze zijn echt een groot gezin. Er is ook een Indiase verpleegster, Mary, die de medische verzorging doet en ervoor zorgt dat de kinderen op geregelde tijden naar het ziekenhuis gaan voor controle en voor medicijnaanpassing, indien nodig. Ria en ik hebben in Tulip Garden gelogeerd. (‘Morgens gelukkig niet te laat op, om half 5 gewekt met keiharde geestelijke muziek uit het aangrenzende dorp’).
De stichting heeft ook Asha Yothi onder haar hoede, waar geestelijk en/of lichamelijk gehandicapte kinderen op hun eigen niveau zoveel mogelijk leren. Met deze kinderen en onze sponsorkinderen zijn we in een zwembad gaan zwemmen. Wat een feest!
Dan ook nog het schooltje in de sloppenwijk, waar de kinderen worden gebracht en gehaald met een riksja en die het geweldig vinden om samen iets te leren. Er is ook nog de school onder de hoede van zuster Pushpa, een fantastisch mens. Hier krijgen arme Indiase kinderen een prima opleiding en hebben een goede toekomst.
Wat Ria en ook mij het meest verbaaste, is dat iedereen ondanks de armoede zo blij en gelukkig is. Daar zouden wij hier in Nederland een voorbeeld aan kunnen nemen!
Marlies van Gelderen
Ria, Ank en ik hebben een hele goede tijd gehad, veel gezien en gedaan. Ik vind het zelf altijd ontzettend bijzonder om te zien hoe mensen, zeker als ze voor eerst komen, reageren op de kinderen en onze projecten. Ze vertrekken altijd weg met een glimlach op het gezicht en een hoop kinderen ingesloten in hun hart….
De volgende sponsorreis is januari / februari 2011. Als u interesse heeft om uw sponsorkind te bezoeken en op de hoogte gehouden wilt worden, hoor ik het graag!
