Ik ben weer in India. Voor de 7e keer op ons project. Altijd weer heel benieuwd naar allerlei vorderingen, waarvan ik in de loop van het jaar wel op de hoogte ben, maar altijd weer door wordt verrast als ik het eenmaal in het echt zie.
Zo is daar het huisje voor de opa en 2 oma’s van een aantal kinderen in Tulip Garden . Wat leuk nu in het echt kennis met hen te kunnen maken . De oma’s helpen dagelijks de keuken met het wassen en snijden van alle groenten Ze zijn zo blij dat ze opgevangen zijn door ons.
Veder is bovenop het verblijf van deze oudjes een slaapzaal voor 8 grotere jongens in aanbouw. Dan is er het nieuwe klaslokaal. Het nieuwe washok weliswaar nog in aanbouw. Het huisje van de wasvrouw. Wat is sinds mijn verblijf vorig jaar weer veel gebeurd.
Het nieuwe rijstveld ligt er prachtig bij. Binnenkort kan er al geoogst worden. Het 2e rijstveld was nodig, omdat ons veld bij Tulip garden niet genoeg rijst geeft voor de kinderen van zowel Tulip Garden als Asha Jyothi. Deze aanschaf is een zeer goede investering. Nu zijn we niet meer afhankelijk van de voortdurende prijsstijgingen.
Het valt me op hoe lief de kinderen tegen elkaar kunnen zijn. De grotere kinderen helpen voortdurend de kleinere.
De kinderen hebben vakantie maar er moet huiswerk gemaakt worden. Ik heb zgn huiswerkklasjes gemaakt voor bijles en overhoringen. Met frisse tegenzin werkten de kinderen mee. Sommigen zijn heel goed in rekenen en taal. Anderen vooral heel goed in voorzeggen en/of afkijken.
In het afgelopen jaar zijn er 19 nieuwe kinderen bij gekomen op Tulip Garden. Totaal wonen er nu 64. Het wordt vol. Er zijn plannen om ook een extra slaapzaal voor de grotere meisjes te bouwen. We gaan hiervoor op zoek naar donateurs.
De nieuwkomers in 2010.
Mijn plan voor dit jaar was om ook op Asha Jyothi te gaan helpen. Een beetje onwennig in het begin, maar algauw had ik de slag te pakken. De kinderen vinden de aandacht geweldig. Ik heb ook de therapeut een beetje kunnen helpen door met een aantal kinderen te oefenen achter de looprekjes en met de grote bal.
Verder heb ik veel met de kinderen kunnen spelen. O.a. in en uit de ballenbak was een grote hit.Wat een pret! Gordijntje open, gordijntje dicht. En dat dan zo’n 38 x achter elkaar!
.
En dan natuurlijk veel schoonmaak werkjes. De Indiase Miep Kraak heeft er namelijk een hele andere kijk op dan de Hollandse. Nog maar eens voordoen wat we bedoelen. Wie weet! De grotere kinderen hielpen mee. Het grootste meisje heet Jyothi, ze is behoorlijk autistisch, ze helpt altijd met het opruimen van de was. Ze weet precies waar alles ligt en heeft zo haar eigen systeem. Ze was dus nogal in de war toen ik de stapeltjes iets anders had teruggelegd. Al heel snel lag alles weer zoals zij dat altijd doet. Zo grappig. We werden dikke vrienden.
De eetzaal en de keuken functioneren nog steeds prima. 3x per dag wordt daar gegeten. Er wordt eerst op een grote gong geslagen en iedereen scharrelt er dan heen. Na afloop heel gedisciplineerd alles weer in de afwasbakken en dan weer terug naar de klasjes.
Binnenkort wordt begonnen met de aanleg van de zonnepanelen. Dat is hard nodig want de stroom valt er om de halverklap uit. Behalve erg onhandig ook onveilig. Het is er ‘s avonds aardedonker.
De dagen vlogen voorbij. Op mijn laatste dag hebben we ballonnen opgeblazen tot grote hilariteit van de kinderen, want ze vervolgens meteen kapot knijpen, dat was pas echt leuk! Daarna gingen we dansen. Mijn balboekje was goed vol. Ik was na afloop behoorlijk uitgevloerd.
Al met al ben ik zeer tevreden over mijn tijd en verblijf. Lekker veel kunnen doen. Hard gewerkt samen met Margreet en Peter.
Op het vliegveld werd ik uitgeleide gedaan door een groot aantal kinderen. Altijd ontroerend, dat afscheid.
Tot volgend jaar!
