Weer op weg naar India. Dit keer met mijn grote broer. De tandarts. Ik voel me zeer verguld. Hij gaat de kinderen helpen. Veel van hem hebben nog nooit een tandarts gezien!
Ons welkom is bijzonder hartelijk. Peter en Margreet staan ons op te wachten. Zij worden vergezeld door een aantal kinderen waaronder Vijay Kumar en Pavani, mijn sponsor kinderen. Ze hebben een prachtig welkomstbannier bij zich en bloemenkransen. Richard kijkt z’n ogen uit!
Eenmaal aangekomen in Tulip Garden zien we ook de andere kinderen. Tijdens de thee bepreken we de plannen voor de komende dagen. Het lijkt het beste om eerst de kinderen ter plekke te checken om een totaalplaatje te krijgen van de werkzaamheden. Daarna zullen de kinderen in groepen naar Tulip Garden komen, om daar in de echte tandartenstoel geholpen te worden.
We gaan dus we de volgende dag in alle vroegte naar Korukollu, ruim een uur rijden van Tulip Garden. Onderweg neemt Richard al de eerste foto’s. Heel wat oude mannetjes en vrouwtjes worden vastgelegd. Eenmaal in Korukollu wacht ons wederom een leuk welkom. De zusters van ons huis hebben de koffie klaar. En de kinderen doen een dansje als welkom. Maar Richard zit wat onrustig heen en weer te schuiven op z’n stoel, want er moet gewerkt worden! De kinderen gaan in rijtjes staan. Ze zijn best wat nerveus, want ze hebben nog nooit een tandarts gezien.
Richard zal die dag 125 kinderen nakijken. Mary nurse, zijn assistente, brengt alles kaart. Al gauw wordt duidelijk dat er 26 gevallen zijn waaraan gesleuteld moet gaan worden. Gaten boren en vullen, veel tandsteen verwijderen maar ook serieuzer gevallen. Opvallend hier en daar zijn de dubbele tandenrij, de volwassen tanden achter de melktanden. Ook veel tanden schots en scheef want de kaken zijn vaak te smal voor zoveel tanden. En zal er dus hier en daar eentje gerokken moeten worden, want dat past er allemaal niet in. We buigen ons nog over het zgn. transportschema voor de volgende dag. De eerste kinderen gaan nu alvast met ons mee. Daar kan morgenochtend dan alvast mee begonnen worden. Vervolgens zullen de kinderen in groepen van 10 kinderen naar Tulip Garden komen. Ze reizen met een begeleider met het openbaar vervoer. De kinderen zijn opgewonden, alsof het een dagje uit is. Ze hebben ook hun mooiste kleren aangetrokken.
’s Avonds thuis in Tulip Garden even wat gegeten, een biertje op de veranda van Peter en Margreet en daarna vroeg naar bed. We zijn best moe. Het is nog erg warm. Ik schat zo’n graad of 25. Dat gaat een onrustige nacht worden!
De volgende dag, het is inmiddels vrijdag, gaat het team in alle vroegte aan de slag.
Richard, Nurse Mary met assistentie van Kumar. Hij is een van de eerste bewoners van Tulip Garden. Geen gelukkige leerling maar Peter ontdekte dat hij zeer handig is. Peter heeft overleg gehad met de plaatselijke tandarts en sindsdien werkt hij daar als tandtechnieker in opleiding. Voor deze dagen mocht hij Richard assisteren. Hij loopt de hele dag te glimmen van geluk. Ikzelf zorg voor de aan en afvoer van de kids. Ze zitten gedwee in rijtjes te wachten voor de deur. Om beurten naar binnen. Na wat opstartperikelen loopt het gesmeerd. We hebben hele mooie mondjes gezien.
De kinderen zijn bijzonder stoer, ze geven geen kik. Ook niet als ze een verdoving krijgen en vervolgens getrokken worden. Ongelooflijke lange wortels. Ik maak van de bijzondere bekkies foto’s. Als de kinderen klaar zijn mogen ze een tube tandpasta met tandenborstel en een spelletje uitkiezen. Als aandenken aan hun eerste tandartservaring!
Richard heeft vandaag 30 kinderen geholpen. En tussendoor ook nog wat verdwaalde volwassenen. Een hele klus. More to come!
Reisverslag Marlies en Richard van Heese – deel 2 – oktober 2009
Vandaag is het alweer dinsdag… de tijd schiet op. Even terug kijken naar afgelopen zondag. ’s Morgens komen de meisjes van de hostels naar Tulip Garden. Ze worden allemaal door de tandarts nagekeken en direct geholpen.
’s Middags gaat we naar naar Asha Jyothi. Ons huis voor gehandicapten. Het is geweldig te zien hoe het daar sinds mijn verblijf vorig jaar is opgeknapt. De kinderen zien er veel blijer uit. Ze kunnen nu naar buiten om te spelen. Er is een mooi plein aangelegd. Ook kan ik de nieuwe eetzaal bewonderen. Ziet er prachtig uit: mooie nieuwe tafels en. 60 stoeltjes. Mooi gaas rondom. De vogels kunnen niet meer in en uit. De leiding is er heel blij mee.
Natuurlijk hebben ook deze kinderen de hulp van de tandarts nodig. En dus is Mary nurse bij ons. De kinderen staan keurig op ons te wachten. Sommigen met een lichamelijk gebrek, anderen geestelijk niet in orde.
Madiwa, de leidster heeft het allemaal prima voorbereid. Het ‘veldhospitaaltje’ staat buiten klaar en Richard kan aan de slag. Het is opvallend dat sommigen van hen een zeer goed gebit hebben. Onvoorstelbaar, met die broze lijfjes.
We maken weer een plan en komen er op uit dat de kinderen zullen op dinsdag naar Tulip Garden komen. Deze groep behandelen is wat moeilijker natuurlijk, maar het zal Richard zeker lukken.
Op maandagochtend rijden Richard en ik mee met de schoolbus. De kinderen vinden het een feest. Ze zingen keihard, onze oren tuten. Op de school moeten we met ze mee naar de verschillende klassen. Vinden ze maar wat deftig. Daarna weer snel terug naar Tulip Garden, want daar zitten de volgende patienten alweer te wachten. Boren vullen en trekken van jewelste. Het zijn de oudere meisjes uit de hostels. Af en toe heel erg mooi. Vindt Richard niet echt vervelend.
Als de dag voorbij is, smaakt het avondbiertje op de veranda bij Margreet en Peter best. We maken plannen voor de volgende dag. Richard en ik zullen meegaan met een aantal kinderen van Tulip Garden naar het ziekenhuis, speciaal voor mensen met Aids. Onze kinderen moeten hun waardes nogmaals laten checken. We weten al dat die laag zijn en dus zal het niet lang meer duren voordat ze echt aan de Aidsremmers gaan. In het ziekenhuis is de aanblik van de Aids patienten geen pretje.
Mensen staan in rij voor hun pilletjes. Je vraagt je af bij sommigen of dat nog wel helpen zal. Ik heb wat knuffeltjes uit Holland meegenomen. Die vinden gretig aftrek bij de allerkleinsten. Onze kinderen zitten gelaten in een rijtje. Ze verheugen zich niet echt op de bloedafname. Margreet geeft ze na afloop water en koekjes om weer wat aan te sterken. En gaan gedwee weer terug naar de bus op weg naar huis.
Eenmaal weer op Tulip Garden maak ik wat fotoos van kinderen die een bril nodig hebben. We hebben mooie kinderbrillen meegenomen. Gekregen van een opticien. We kunnen er meteen al 6 kwijt. De echte glazen moeten er nog in dat komt later deze week. Het passen van de brillen is hilarisch. Iedereen wil nu wel een bril!
Alweer een dag voorbij! De tijd gaat snel… Even voor de juiste beeld: Richard heeft op dit moment al 386 kinderen behandeld! Wordt vervolgd!
Reisverslag Marlies en Richard van Heese – deel 3 – oktober 2009
En zo zijn we bijna aan het eind van onze reis. We brengen in onze vrije uurtjes van de laatste dag een bezoek aan de krottenwijk in de buurt en aan het waterramp gebied. De Krisna rivier is door de regenoverlast volkomen buiten de oevers getreden. Totaal 28.000 daklozen. Het enorm triest te zien dat mensen echt letterlijk met lege handen staan. Alles kwijt. Ze kijken ons gelaten aan.
Onze laatste avond breekt aan. En de afscheidsceremonie is in volle gang. Als verrassing hebben de kinderen dansjes ingestudeerd. En wij weten natuurlijk zogenaamd van niets. De opwinding is groot. Het wordt een mooie avond. Wij krijgen cadeautjes en lieve woorden. En Richard brengt een welgemeende huldegroet aan zijn medisch team en uiteraard ook aan Peter en Margreet. Het is nog lang onrustig in Tulip Garden.
Wij beiden kunnen terug kijken op een mooie succesvol verblijf. Ik ben trots op mijn broer. Morgen zullen we vertrekken op weg naar huis. Jammer dat het alweer voorbij is allemaal.
met groet
Marlies van Heese
