27 januari 2010
Alweer een maand voorbij, de tijd vliegt en mijn verblijf nadert zijn einde alweer helaas..
Gisteren hebben we met de muziekgroep, inmiddels bestaande uit 16 kinderen, het voorlopige hoogtepunt beleefd: een optreden op een groot podium voor een paar honderd mensen. Onze groep was als een na laatste groep geprogrammeerd in een programma met muziek en dans.
Het wachten duurde lang, vooral omdat er aan het begin van het programma enkele lange toespraken waren. Ook was het optreden precies op de tijd dat de kinderen hun medicijnen moeten nemen. We hadden dus eten en medicijnen meegenomen die Joseph en Mary vanuit de auto uitdeelden. Gelukkig hadden we daar gelegenheid voor tijdens de toespraken….
Het optreden van de “Tulip Garden Music Group” was een groot succes. Ondanks een uitvallend keyboard speelden de kinderen met zelfvertrouwen en veel enthousiasme een mix van westerse liedjes en Telegu hits. Na afloop kreeg ik vele enthousiaste reacties uit het publiek. Het is echt super dat de kinderen in 3 maanden zoveel hebben opgepikt!
Het programma werd gehouden in Kala Dershi, de ‘art’ afdeling van het Loyola College, een grote school in Vijaywada. Sinds ons bezoek in december hebben we geregeld contact met die school en inmiddels heb ik een oudere jaars student aangesteld als keyboard docent. Het is de bedoeling dat hij iedere zondag naar Tulip Garden komt om aan 13 kinderen keyboardles te geven.
De eerste les heeft twee weken geleden plaatsgevonden en nu zijn de kinderen met de indiase toonladders begonnen. Ik heb een dagelijks oefenschema voor ze gemaakt waarin iedereen een kwartiertje kan oefenen.
Ook hebben we afgelopen zondag in Korukollu opgetreden en hebben de kinderen daar een paar liedjes met onze groep meegespeeld. Dit soort optredens zijn echte uitjes voor de kinderen en ze genieten er enorm van.
Een dansje bij het muziek optreden in Asha Jyothi
Sai in een solootje op de saxofoon
Reisverslag deel 3: 27 december 2009.
De afgelopen week heb ik met de kinderen kerstliedjes ingestudeerd. Aangezien er geen bekende Telegu kerstliedjes zijn, werden het naast Jingle Bells en We wish you a Merry Christmas, ook “De herdertjes”, “Stille nacht” en “Er is een kindeke” gezongen.Op de 24e hebben we ’s middags een programma gedaan met dans en muziek. De kinderen van de medewerkers kregen op die middag hun kerstkadootje van als kerstman verklede Sjaak. Voordat het programma begon, werd de kerstman door het dorp gereden op een versierde kar met buffels ervoor. Alle kinderen in optocht erbij en ik kerstliedjes spelend op de saxofoon. De kinderen van het dorp kregen wat lekkers.
In de week voor kerst zijn er 5 nieuwe kinderen in Tulip Garden gearriveerd en 1 jongen, Yesubabu, heeft in 2 dagen vanuit het niets maar liefst 7 liedjes geleerd op het keyboard! Het is voor mij een feest om dat soort kinderen les te geven.
Op 1e kerstdag zijn we ’s middags naar Asha Jyothi gegaan voor een gezamenlijke kerstviering. Ik had een muziekgroepje van 5 kinderen meegenomen. Het was hun eerste optreden buiten Tulip Garden en erg gezellig om met ze ‘on tour’ te gaan. In Asha Jyothi waren er een paar dansen ingestudeerd en ik vond het hartverwarmend en inspirerend om de kinderen met hun beperkingen zo te zien dansen en stralen. Tijdens een paar liedjes van de muziekband, werden er ter plekke wat dansjes verzonnen door de dansleraar en gedanst met de dansgroepen. Madewi vroeg me of ik ook aan de kinderen daar wat muziekles kon geven en dat gaat morgen gebeuren. Voor 1 januari staat wederom een gezamenlijk programma gepland. wordt vervolgd….
Reisverslag deel 2 : 03 december 2009
Inmiddels ben ik 6 weken in Tulip Garden. De tijd vliegt. Iedere dag melden de kinderen zich voor muzieklessen, in groepjes of alleen. De kinderen die in het ziekenhuis lagen zijn gelukkig weer thuis en ook de anderen zijn allemaal weer opgeknapt. We hebben al twee optredens gegeven. De eerste ter ere van de verjaardag van Aruna en de tweede als ‘afscheid’ voor Margreet die afgelopen maandag terug naar Nederland ging. Beide keren waren erg leuk en het is fantastisch om te zien wat de kinderen al kunnen in zo’n korte tijd.
Veel blije gezichten in de muziekkamer
Een blije Sai Mahesh met zijn saxofoon.
Een paar weken geleden ben ik een weekje op pad geweest en heb ik een tehuis in Pondicherry (Tamil Nadu) bezocht waar ze ook veel aan muziek doen. Ik ben teruggekomen met een trommel, een boek met gitaarliedjes en “Mustafa” , een nummer wat zo’n 15 jaar geleden een grote hit was in India maar zelfs nu nog door jong en oud wordt meegezongen. Stafleden Aruna en Mary stralen als we dat nummer spelen, ze hebben er goede herinneringen aan. Ik kijk regelmatig met de kinderen naar muziekvideo’s op Youtube, erg inspirerend voor de kinderen. Zo hebben ze ook een jazzgroep met leeftijdgenootjes van de muziekschool waar ik werk kunnen zien.
De komende weken hebben ze echter allemaal proefwerken en ze zitten hard te blokken. Ik zie sommigen dus wat minder vaak in de muziekkamer.
Vijay Kumar probeert zijn eerste liedje op de melodica.
Reisverslag deel 1 – 8 november 2009
Inmiddels ben ik in hier in India is het nu zondag 7 uur ’s avonds en ik heb even een rustig moment voor het eten. De kids kijken naar een video.
Sinds ik hier vorige week zaterdag ben aangekomen, ben ik meteen helemaal in het Tulip garden leven ondergedompeld. Ik heb 55 kinderen om me heen die allemaal dol enthousiast zijn om muziek te maken. Alle instrumenten zijn in gebruik: 30 blokfluiten, 1 saxofoon en 1 melodica vanuit Nederland meegenomen en 2 keyboards en 1 gitaar, eergisteren in India gekocht.
Er zijn wel veel kinderen die momenteel extra last met hun gezondheid hebben, een paar dagen geleden is men 3 keer in de avond naar het ziekenhuis op een uur afstand gereden met steeds weer andere kinderen. Het betreft vooral longontsteking en tbc waar ze mee kampen en er zijn 8 nieuwe kinderen aan de aidsremmers begonnen waardoor ze last hebben van overgeven. Dat was de eerste dagen dus wel confronterend, bij mijn vorige verblijf was dit niet aan de orde. Het komt ook door de wisseling van het seizoen, dan zijn er veel kinderen ziek. Na enkele dagen echter overheerst de vrolijkheid weer, de meeste kinderen zijn uit het ziekenhuis, alleen mijn favoriete drummertje Madhu ligt er nog in.
Het is erg heet (voor de verandering), vooral in de muziekkamer. In de middag is het daar 32 graden, een beetje teveel van het goede… ’s nachts koelt het in mijn kamer af tot 28 graden, hiep hiep hoera! Toch lijk ik er wel aan te wennen hoewel ik nu wel met opgezwollen enkels rondloop helaas. Vanmiddag dus maar een terapeutisch fietstochtje gemaakt.
Wat vooraf ging:
Margreet en ik hebben eerder met elkaar gesproken hoe we de muziek een vastere plaats konden geven in Tulip Garden en het ook kunnen introduceren in Korukollu. Ik heb een half jaar onbetaald gevraagd en gekregen bij de Muziekschool Amsterdam waar ik werkzaam ben.
